Norðurhryggur Suðurnáms, Tjaldfell, Tjörvafell, Ljótipollur og Norðurnámur kringum Frostastaðavatn
- Bára Agnes Ketilsdóttir

- 5 minutes ago
- 11 min read
Tindferð nr. 365 laugardaginn 15. ágúst 2026

Ekki viðraði til göngu laugardaginn 8. ágúst og því létu þjálfarar slag standa þann 15. ágúst þar sem veðurspá var með ágætum þann dag… blankalogn, hlýtt og háskýjað…

Alls 17 manns mættir… þar af þrír gestir… Eilífur fjallamaður, Oddný Sif sem hefur áður gengið með Toppförum og loks Sigrún Eðvalds sem oft hefur gengið með okkur áður…

Akstur kl. 07 frá Reykjavík um Hrauneyjar og mætt hér við Frostastaðavatn á slaginu 10… en flestir voru komnir upp eftir og gistu í tjöldum við Landmannalaugar eða Landmannahelli… eingöngu sex manns komu beint úr bænum þar sem var heiðskírt og sólarblíða alla þessa helgi… en þeir sem fóru upp eftir á föstudeginum lentu í rigningu og þokusúld sem var mikil óheppni…

Lagt var af stað gangandi kl. 10:17… Suðurnámur hér blasandi við... fyrsti tindur dagsins af fimm...

Á slóða til að byrja með...

Frostastaðavatn var spegilslétt allan daginn… þar til við lentum við bílana í lok dags… þá var kominn gjóla og vatnið gáraðist og var ekki nándar nærri eins fagurt og það hafði verið yfir daginn…

Í þessari ferð kölluðust ljósu líparítfjallalitirnir á við skærgrænu fjallakeilulitina á svörtu söndunum… það var bókstaflega allt litrófið í boði á þessari leið…

Tjaldfellið hér...

Sjá froðuna í fjörunni...

Friðurinn við vatnið var áþreifanlegur...

Litið til baka...

Góður slóði hér upp milli hrauns og fjalls…



Það var einskær heiður að hafa Eilíf fjallamann með í þessari göngu…

Magnað...





Brátt tók útsýnið að opnast...



Farin að sjá inn að Jökulgili… Barmur þar sem við gengum í fyrra…

Suðurnámur að austanverðu að opnast...

Litið til baka...

Enginn sjáanlegur slóði upp hér austan megin á Suðurnám en við vissum að menn hafa farið hér upp…




Hér liggur slóðinn niður eftir og svo er slóði upp suðurhrygginn sem er mikið genginn… en við ætluðum á þann nyrðri sem er lítið gengið á…

Þjálfarar sáu fína leið upp grjótið hér… þetta virtist saklaust uppgöngu…

Tjaldfell og Norðurnámur farin að sjást…

Hvílík fegurð...

Linda 70 ára fjallagarpur vílaði ekkert fyrir sér í þessari ferð og var með fremstu mönnum allan daginn… Oddný Sif var gestur í göngunni en hefur áður gengið með Toppförum og hún rúllaði þessari ferð einnig upp létt og löðurmannlega og kemur vonandi aftur með okkur á fjöll…


Fínasta leið hér upp...

Við vorum hugfangin af fegurðinni frá fyrsta skrefi dagsins… en hér urðum við agndofa… og sá dofi… hélst út daginn…


Fyrri hópmynd dagsins… mættir 17 manns… frábær hópur…

Aldan, Kirkjufell og Hábarmur bættust í hópinn sem kíkti á okkur sunnan frá…


Fínasta leið...




Hvílík fegurð... sjá hraunið sem runnið hefur út í Frostastaðavatn...

Birgir, Eilífur og Sighvatur tóku þessa helgi eins og áður með gistingu í Landmannahelli og hjólaævintýri þar sem þeir hjóluðu framhjá Krakatindi að Laufafelli og gengu á það eftir að hafa gengið á Þríhyrning á föstudeginum… algerlega magnaðir fjallamenn !

Frostastaðavatn í allri sinni dýrð frá Suðurnámi...

Norðurhryggur Suðurnáms hér útbreiddur til hægri... ...



Brátt opnaðist útsýnið yfir Landmannalaugasvæðið...

Suðurhryggur Suðurnáms hér handan við hópinn… leiðin sem flestir fara og við fórum árið 2023… Suðurnámur, Háalda, Breiðalda, Tröllhöfði, Brennisteinsalda og Grænagil frá Landmannalaugum


Það var óþarfi að fara út á tangann þarna því okkar beið þetta útsýni allt stuttu síðar ofar á hryggnum…

Bláhnúkur í allri sinni dýrð…

Jökulgilið í allri sinni dýrð… þarna gengum við yfir árnar alls 18 sinnum árið 2019...

Landmannalaugasvæðið… alltaf líflegt og nóg af fólki, tjöldum og bílum…

Litið til baka til austurs…

Litirnir í Suðurnámi…

Suðurhryggur Suðurnáms og Háalda í endanum…

Háalda var óvenjufalleg þennan dag… naut sín vel í þessari háskýjuðu birtu…

Hvílík fegurð !

Hryggurinn norðan megin í Suðurnámi hér út eftir til vesturs…

Fegurðin hélt áfram… og breyttist sífellt…


Eitt af ótal giljum sem skerast niður Suðurnám norðan megin…


Hér tók við brölt eftir hryggnum og hvergi tæpistigur…

En þjálfarar voru með það bak við eyrað að þurfa að lækka sig ef þessi norðurhryggur yrði ófær eins og Barmur reyndist vera í fyrra þar sem við lækkuðum okkur á kafla og fórum svo aftur upp…

Litið til baka..

Frostastaðavatn... með þrjú síðari fjöll dagsins...

Ágætis brölt...

Fín leið þó hryggurinn væri skarpur á köflum…




Ein fegursta mynd dagsins… Sigrún Eðvalds hér að koma upp hrygginn…

Fegurðin var með ólíkindum…

Hábarmur, Skalli, Háskerðingur og félagar…


Við komumst að því að hæsti tindur Suðurnáms er á norðurhryggnum þar sem við vorum en ekki á suðurhryggnum þar sem við höfðum farið tvisvar á… hér munar rúmum 30 metrum skv. gps…

Úts´tnið af hæsta tindi Suðurnáms... Háalda og Mógilshöfðarnir... Litlhöfði og Stórhöfði... höfðarnir eru enn eftir...

Háalda svo fögur...

Löðmundur fjær og Tjaldfell nær...

Þarna um liggur Laugavegsgönguleiðin...

Flatkökur, gróft brauð með osti, soðin egg, Camembert og vínber... með kókómjólk og vatni...

Við héldum að það væri eins og tjald í laginu… en reyndist ávalt og létt yfirferðar… Tjörvafell var líkara “Tjaldfelli”… en líklega er Tjaldfell “tjaldlegra” norðvestar… sjáum það næst þegar við keyrum Dómadalsleiðina…

Norðurnámur, Frostastaðaháls, Jarðfallið og Stútur þar í miðjunni lítill gígur… við náðum ekki að hafa Stút með né Frostastaðaháls en Norðurnámur voru líka það eina sem var á áætlun dagsins… en hitt hefði verið gaman að hafa með í þessari hringleið… shá hvernig hraunnið hefur runnið út í vatnið...

Litið til baka eftir Suðurnámi…



Lagt af stað niður Suðurnám...

Þessi kafli var óvissuferð þar sem við vissum ekki um leið þarna yfir á Tjaldfellið… en þetta leit saklaust út og var lítið mál… en þó heilmiklir sundurskorningar í sandinum…

Litið til baka upp avesturhorn norðirhryggjar Suðurnáms...


Tjörvafell... eins og tjald... það kallaðist á við fjöllin á Laugavegsgönguleiðinni… Stórusúlu, Hattfell, Stórkonufell…

Appelsínugulur sandur lá að hluta til yfir svæðið milli Suðurnáms og Tjaldfells… þetta svæði lætur ekki að sér hæða…

Eini skaflinn á leiðinni... í einu gilinu milli fjalla...

Litið til baka...


Örn tók smávegis útúrdúr hér fram á þessar appelsínugulu brúnir...

Björgin milli fjalla...


Við sáum einn læk þarna niðri… en komumst hvergi nálægt honum… af því sumir voru orðnir vatnslitlir… á endanum var bara einn lítill lækur sem gaf drykkjarvatn allan þennan dag...


Appelsínugulur, bleikur, grár, svartur, grænn, brúnn…

Tjaldfellið nálgast...

Þóristindur og félagar þarna í fjarska… Hágöngurnar sáust á köflum þennan dag… magnað útsýni norður yfir Sprengisand…

Nokkur gil á leiðinni...





Djúpir skorningar og allt glerhart…


Allir hinir fjórir tindar dagsins… Tjörvafell, Ljótipollur, Norðurnámur og svo hluti af Suðurnámi…

Háalda og Breiðalda…



Komin á Tjaldfellið þar sem við röktum okkur upp eftir ávölum hryggnum til norðurs…


Það voru sko lífsins gagn og nauðsynjar ræddar þennan dag og allur skalinn !



Tindurinn á Tjaldfelli…




Tjaldfellið mældist 869 m hátt…



Suðurnámur...

Háalda og Mógilshöfðarnir…

Löðmundur og félagar… nær eru Dómadalsvatn og Lifrarfjallavatn… fjöllin kringum þau eru á dagskrá í október 2027…


Niður og norður með Tjaldfelli...



Úr þessum norðurhlíðum Tjaldfells blöstu Grákollur og Grákolla við sem ætlunin var að ganga á á þessari hringleið… en þar sem frekar langt var liðið á daginn… og þrjár fjallaperlur ennþá eftir af fimm… allar mun fegurri og meira spennandi en “þessar pöddur” eins og óvart feyktist upp í loftið í vangaveltum um leiðarval… ákváðu þjálfarar að það væri vissara að taka beina stefnu á Tjörvafell og láta þessar ávölu fjallsbungur framhjá okkur fara að sinni… og við sáum ekki eftir þessari ákvörðun…

Þessari Norðurnámur virtust spennandi… þær voru upphaflega fjöllin sem við ætluðum að sleppa ef þetta yrði of löng ganga… en svo sáum við að það yrði þess virði að eltast við þær… og því fórnuðum við Grákollunum tveimur… eins gott... þetta voru magnaðir tindar !

Komin niður af Tjaldfelli… þornaður árfarvegur umlukti það að norðan… og ekkert rennandi vatn sem við vorum að vona að enn leyndist þarna…


Töfrandi staður…

Leiðin gegnum hraunið virtist löng og tafsöm… en hún var greiðfær og skjótgengin… líklega hefðum við bætt tæpum klukkutíma við gönguna ef við hefðum krækt okkur út af leið á Grákollurnar…

Mjúkur sandur hér en leiðin var þægileg og ljúf…


Litið til baka að Tjaldfelli…

Brátt bortist Tjörvafellið grænt og glæsilegt…


Það minnti á fjöllin á söndunum á Laugaveginum… Stórusúlu og félaga… en á þau fjöll förum við líka árlega… og í ár eru það Bláfjöllin sem Bláfjallakvíslin á Laugavegsgönguleiðinni er kennd við…

Þveruðum veginn milli Landmannalauga og Landmannahellis…

Litið til baka...

Óskaplega fallegt fjall… og allt öðruvísi en hin fjöll dagsins…


Jú… við ætluðum upp öxlina sunnan megin… og svo upp á tindana… það sást til slóða í efri hluta fjallsins… vissum lítið um göngur þarna upp nema erlendra ferðasmanna… þeir hafa góðan smekk fyrir því sem fallegt er á hálendinu…

Birtan þennan dag var mögnuð… og myndirnar spegluðu það vel…

Tjaldfellið vinstra megin… og Grákolla hægra megin… sömu línurnar í kollunum og í Tjaldfelli… en þær hefðu ekki bætt neinu við leiðina… voru lítil útgáfa af Tjaldfelli…
landslagslega séð...

Suðurnámur handan Frostastaðavatns... við vorum rúmlega hálfnuð...


Hér áðum við í góðri lautu… nestispása tvö af tveimur þennan dag… en á svona löngum degi þá erum við vanalega með þrjá nestispásur… en ég tók enga mynd af pásunni því miður…

Hér sneri Siggi við… var að glíma við bakmeiðsli og vildi ekki taka áhættu á að lenda í vandræðum…

Löðmundur og Landmannahellir þarna inn eftir…

Þessi þétta brekka upp Tjörvafellið tók vel í… en við fórum þetta í nokkrum köflum og grasið var þægilegt uppgöngu…

Skalli, Frostastaðaháls, Bláhnúkur, Suðurnámur, Háalda, Tjaldfell að hluta… sunnan við Frostastaðafjall…

Hér sjást Grákollurnar ágætlega hægra megin…

Þegar komið var upp á suðuröxl Tjörvafells blöstu tindar þess við í norðri… og okkur varð ljóst að þetta var magnað fjall að ganga á…

Minnti á Rjúpnafell í Þórsmörk...

Milli axlar og tindanna…

Heilmiklar brekkur sem rifu ágætlega í… en orkan af þessu glæsilega landslagi gaf okkur meðbyr hér upp…

Litið til baka...

Akstursleiðin til Hrauneyja frá Frostastaðavatni blasti hér við…

Komin á slóða...


Ágætlega bratt en vel fært…

Pása...

Litið niður...

Enn smá spölur að efsta tindi…


Afhverju eru ekki allir að ganga hér spurði Fanney… já, þetta er greinilega fjall sem vert er að upplifa…

Hæsti tindur framundan… magnað fjall !

Hnausapollur... og snillingarnir í klúbbnum voru ekki lengi að finna annað nafn sem til er af þessum fallega gíg... Bláhylur... það er engin spurning að nota það frekar...




Vatnasvið Tungnaár hægra megin… blasti við okkur ofan af Tjörvafelli…


Litið til baka...


Hvílíkt útsýni til suðurs af Tjörvafelli !

Ljótipollur... eða þ.e.a.s. gígbarmurinn utan um hann...

Bláhylur...

Hryggurinn til norðurs af hæsta tindi Tjörvafells… þjálfari kallaði á fremstu menn að koma til baka og fá hópmynd ofan af tindinum… í raun hefðum við þurft að taka aukanestispásu þarna uppi… útsýnið var slíkt að það hefði verið nærandi að setjast og bara njóta þess að horfa í allar áttir… en við tókum okkur samt drjúga stund hér uppi…




Hópmynd dagsins... frábær hópur.. sumir hér mætt í þessa Friðlandsferð árum saman... en aðri í fyrsta sinn með okkur á þessum slóðum...

Að lokum þurftum við að yfirgefa þennan magnaða fjallstind og halda áfram… niður með hryggnum til norðurs… og svo beint niður snarbrattar brekkurnar austan megin… að Ljótapolli…



Ljótipollur...



Niður hér hægra megin... nafnlaust fjallið við þessa nafnlausu tjörn... Tungnaá til hægri...

Jú, þetta var bratt… en fast undir fótum í þéttu grasi og mosa sem hélt vel við og það var ekkert annað í stöðunni en setjast ef mönnum fannst þetta of bratt… brölt og klöngur á þriðjudögum og í tindferðunum almennt æfa vel einmitt brekku eins og þessa… því þetta líkist í engu göngu á stígum og slóðum um fjöll og firnindi…

Sumir voru lofthræddir en þjálfarar slógu þeim byr í brjóst… og þetta gekk mjög vel… þeir allra fótfimustu voru enga stund hér niður…

Litið til baka...

Það voru sko alvöru umræður í þessari göngu… ekkert slor hér í umræðuefni… ein af bestu dýrmætustu ástæðunum fyrir því að þjálfarar eru ennþá að… ekki síður en útiveran og hreyfingin…

Erfitt að ná brattanum á mynd...

Nafnlaust fjall og nafnlaus tjörn…

Neðri hlutinn skárri… Ljótipollur í baksýn…


Reynt að mynda brattann… mergjuð leið og mjög skemmtileg fyrir þá sem elska áskoranir… og vel viðráðanlegt fyrir alla með þolinmæði og æðruleysi…


Eina drykkjarvatnið á leiðinni... þessi litla spræna...



Menn drifu sig í vatnið til að drekka og fylla á flöskur… lexían að vera alltaf með nóg af vatni á göngu… maður veit aldrei nema lækir séu tómir og ekkert vatn í boði þegar ferðast er um hálendið nýja leið…


Úff… hvað þetta vatn var gott… ískalt og svalandi… og varla hægt að ná því nema með smá tilfæringum á sandinum í læknum…

Næsti tindur… var Ljótipollur… okkur datt alveg í hug að sleppa honum… en það var ekki hægt… enda þó nokkuð vel í leiðinni á Norðurnámur… fjöll sem við vildum alls ekki sleppa…

Sjá hármikla og skeggprúða manninn í hlíðum Tjörvafelli…

Ljótipollur mældist 670 m hár á norðvestur gígbarminum þar sem almennt er farið… en hann er hærri suðaustan megin… hefði verið gaman að fara um hann er við áttum það mikið eftir að við létum þetta nægja…






Lagt af stað á síðasta tind dagsins… Norðurnámur… komin á stíg hér það sem eftir leið ferðar…

Hvílíkur staður...

Norðurnámur framundan… magnaðir tindar !

Takk fyrir þína tæru snilld kæri Ljótipollur…

Norðurnámur er 3ja tinda fjallgarður… við tókum stefnuna á þann hæsta og þjálfarar mátu það svo að það væri ekki tími, ráðrúm né orka fyrir eltingaleik við alla þrjá…

Litið til baka...




Ægifagur fjallgarður…


Hér sneru Oddný T., Sigrún Bjarna og Sigrún Eðvalds í bílana og ákváðu að sleppa Norðurnámi… þetta var langur og strangur dagur og það var magnað að Sigrún Bjarna skyldi fara þó þetta eftir langt hlé og veikindi… fólkið í þessum hópi er ótrúlegt afreksfólk…

Kirkjufell… það bíður eftir Toppförum… og verður gengið á næstu árum…

Vorum við að nenna enn einni brekkunni… jú… þjálfari sagði að við yrðum í mesta lagi 20 mínútur þarna upp… og það var rétt… vorum aðeins fljótari en það !



Tjörvafell...





Vatnasvið Tungnaár tók aftur að blasa við…


Suðurnámur þarna milli tinda…

Lægri og brattasti tindurinn í Norðurnámi…

Kýlingavatn og Tungnaá þar sem hún tekur við Jökulgilskvíslinni... þeirri sömu og við óðum 18 sinnum yfir árið 2019…


Stutt í hæsta tind á Norðurnámi…

Kýlingar…

Litið til baka...







Norðurnámur reyndist 792 m hár…


Aldan, Gvendarhyrna, Barmur, Skalli, Bláhnúkur…

Kirkjufell, Halldórsfell, Hábarmur, Aldan, Gvendarhyrna, Barmur…

Jæja… best að halda áfram niður af Norðurnámi… þjálfarar spáðu í leiðina og ákváðu að sleppa hinum tindum Norðurnáms og halda sig við slóðann sem lá af Norðurnámi og niður eftir…







Flott leið niður eftir með brattasta tind Norðurnáms hér efst… erfitt að fara framhjá honum en það er ekki hægt að gera alltaf allt…






Þarna sáum við til Landmannalauga… mannmergið og bílamergðin var þar…



Mjög falleg leið hér...



Glæsilegir tindar Norðurnáms…


Suðurnámur, Frostastaðaháls, Jarðfallið, Stútur…



Komin hringinn kringum vatnið... ótrúlegt...

Jarðfallið...

Klettastríturnar í Norðurnámi… ansi karlmannlegt…



Spáð í jarðsöguna og náttúruna í Jarðfallinu…

Stútur… göngum seinna á hann en hann hefði verið flottur endir á þessari göngu… við vorum hins vegar búin að taka nógu stóran hring… og stefndum á bílana…



Yfir öxlina á Frostastaðahálsi að bílunum...

Tjörvafell...

Norðurnámur...

Bílarnir við vatnið...



Lending við bílana kl. hálfsjö...

Alls 19,0 km (mældist í yfir 20 km á strava) á 8:17 klst. Upp í 947 m á Suðurnámi, 869 m á Tjaldfelli, 853 m á Tjörvafelli, 670 m á Ljótapolli og loks 792 m á Norðurnámi með alls 1.260 m hækkun úr 588 m upphafshæð… en mismunandi milli tækja…

Vinkonurnar þrjár sem slepptu Norðurnámi höfðu það notalegt við Frostastaðavatnið og fengu sér heitan drykk og smá trúnó…

Hundarnir skutust niður að vatni og fengu sér að drekka fyrir bílferðina heim…


Veiðimenn við vatnið… undir bílnum hennar Sjafnar var fiskfengur frá bróður hennar sem veiddi í vatninu um daginn og hún endaði á að gefa Birgi, Eilífi og Sighvati fisk í soðið um kvöldið í Landmannahelli en þeir félagar gerðu sér lítið fyrir og hjóluðu svo daginn eftir þaðan að Laufafelli og gengu á það fjall og hjóluðu svo til baka í Helli… snillingar þessir drengir !


Oddný Sif var gestur í göngunni… var einu sinni smástund í Toppförum… hún var í riddarapeysu sem var virkilega falleg á litinn… og hún mátti vera ánægð með sig… krefjandi og löng ganga og hun skoppaði þetta eins og enginn væri morgundagurinn…

Þakklæti… umhyggja… vinátta… virðing… hlýja… bros… faðmlag… það er aldrei nóg af þessu… slíkt nærir hjartað… og það er aldrei of oft minnt á… að það að iðka þakklæti… er eitt það besta sem maður gerir… lífið verður léttara… bjartara… og betra… pant alltaf virðingu, umhyggju og þakklæti… mætum alltaf… með þetta í bakpokanum…

Aksturinn heim gekk mjög vel á 2,5 klst. ef menn voru ekki að vesenast mikið á leiðinni… komin í bæinn kl. 21:30… svo sæl á sál og líkama… að hver sekúnda þennan dag var utan alls verðmætamats (e.priceless)…

Þóristindur minnti á sig… móðgaðist smá við að Ljósárfossarnir væru teknir fram fyrir sig í lok ágúst tveimur helgum síðar… en virtist skilja það… að við nenntum ekki að keyra í þriðja sinn Hrauneyjarleiðina á þessu síðsumri… vonandi náum við honum og Dálki og Hatti áður en veturinn skellur á…


Hvílíkur dagur... enn einu cinni agndofa yfir þessari dýrðarinnar fegurð á þessu svæði... komin í bæinn fyrir myrkur... svona dagar eru eingu öðru líkir...
Gps-ferillinn hér: https://loc.wiki/t/280955614?wa=sc
Myndbandið hér:




Comments