top of page

Úthlíð á Bjarnarfell í Brúarhlöð legg 11 #ÞvertyfirÍsland

Tindferð nr. 298 laugardaginn 9. mars 2024.



Tveimur vikum eftir legg númer tíu á leið yfir landið... fórum við legg ellefu... í allt öðruvísi veðri og færð en síðast... og mun skemmtilegri leið... þar sem nú var þverað yfir eitt stykki fjall i leiðinni... sem við hefðurm eftir á að hyggja átt að gera á legg tíu yfir Efstadalsfjall... en það dugar ekki að síta orðinn hlut... því Bjarnarfellið stóð algerlega upp úr þessari leið... enda erum við alltaf í fjöllunum... einmitt þess vegna...



Kálfstindarnir blöstu við keyrandi um Lyngdalsheiðina... og leiðin okkar í sumar á legg níu...



Efstadalsfjallið... allt annað veður og færi en fyrir tveimur vikum...



Við byrjuðum á að skilja helming bíla eftir við Brúarhlöð og keyra á hinum til baka í Úthlíð þar sem gangan hófst... vorum búin að fá góðfúslegt leyfi hjá landverði við Geysi og staðarhaldara í Úthlíð og Austurhlíð að fara yfir leið dagsins...



Staðarhaldarar í Úthlíð eru sérlega almennileg og leyfðu okkur í annað sinn að geyma bíla hér yfir daginn... gott að hringja í svona greiðvikið fólk sem gefur manni góðar upplýsingar og leiðbeiningar svo þessi leið okar geti farið fram á sem ljúfastan máta...



Við lögðum af stað kl. 9:45... eftir brottför úr bænum kl. 07:30... Bjarnarfellið hér í baksýn og við að koma okkur í gegnum bæjarstæðin í Úthlíð...



Kóngsvegurinn merktur hér... í gegnum byggðina að hluta...



Falleg leið og svolítið erfitt að vera með átroðning... en við fengum góðfúslegt leyfi til að fara hér um...


Úr byggð tóku við snjóþungir stígar og færið var ágætlega krefjandi...



Hér var svo svellað að við enduðum í keðjubroddunum...



Við neyddumst til að taka smá krók niður á þjóðveg hér til að sniðganga Andalæk ef nafn er rétt lesið af korti ? Vatnsfall 1 af nokkrum þennan dag...



Við hefðum jú getað vaðið... en þetta voru 250 m niður á veg og við skelltum okkur bara hér yfir brúna...



Bjarnarfellið framundan og Andalækur hér rennandi á vinstri hönd ef rétt nafn ?



Miðfellið hér komið inn á myndina... of mikill krókur á það en kvenþjálfari reiknaði það samt út... því það hefði verið gaman... en við göngum á það á þriðjudegi eitt árið...



Fljótlega tókum við hægri beygju og lögðum af stað up Bjarnarfellið... það er sundurskorið af giljum um allt... og nauðsynlegt að taka stefnuna á eina breiða tungu sem blasti við frá láglendinu...



Ljúf og sumarleg uppganga til að byrja með...



Alltaf þegar maður yfirgefur láglendið og heldur upp í fjölllin... opnast stórkostlegt útsýnið... og maður man afhverju við viljum vera í fjöllunum en ekki á löngum dagleiðum á láglendi...



Ofar tók snjórinn við...



Mögnuð birta þennan dag... veðurspárna misvísandi... allt frá léttskýjuðu í alskýjað... og þannig var það eiginlega... allt þetta...



Komin upp á lendurnar við fjallið... Miðfellið mest áberandi ennþá en farið að sjást í Kálfstind hinn staki við Högnhöfða...



Bjarnarfellið framundan... græni liturinn í mosanum svo yndisfagurgrænn...



Ekki kannski svipmikið og bratt fjall að sjá... en leynir verulega á sér...



Komin ansi langt upp eftir...



Uppi tóku við svellaðir kaflar og snjóskaflar... keðjubroddar eður ei... það var spurningin... ekta kafli sem réttlætir vel tilveru keðjubroddana... og var okkur sem mikið ganga á fjöll óskiljanlegt hvernig sumir gátu haldið því fram að það ættu eingöngu að vera til jöklabroddar eða engir broddar... sannarlega ekki... svona langir kaflar geta vel hentað keðjubroddunum...



Heilmikið landslag er uppi á Bjarnarfelli...



Og útsýnið yfir á fjöllin sunnan Langjökuls tók að blasa við...



Hvílík sýn... Kálgstindur... Hlöðufell... eru þetta Litla og Stóra Björnsfell þarna innst ?



Högnhöfði...



Kálfstindar... þangað var svo stefnan tekin í lok mars...



Frábær hópur... Guðjón að koma í sína fyrstu tindferð og var virkilega gaman að kynnast honum... og Brynjar að mæta í sína aðra tindferð líklega... vonandi koma þeir oftar með okkur í lönguferðirnar... jú, og svo var Davíð mættur í sína aðra tindferð á árinu en hann ætlar á Mont Blanc með okkur í júní... og hefur hans verið sárt saknað eftir litla mætingu síðustu mánuði...


Þríhyrningur takk fyrir... vá, hvað við erum komin langt yfir landið... þetta er allt að gerast smám saman...



Uppi á Bjarnarfelli voru túrkísbláar tjarnir svo fallegar... myndavélarnar náðu ekki að fanga þessa dýpt í litunum...



Tindurinn í augsýn...



Fjallasalurinn í kring...



Ása var í riddarapeysu í algerum stíl við tjarnirnar... en þetta fangaðist því miður ekki vel á mynd...



Reyndi aftur hér...



Þessi klettur er ekki hæsti tindur...



Hér utan í klettinum var heilmikið brölt í hliðarhalla... en kvenþjálfarinn missti af félögum sínum til að hafa með á þessum myndum því miður...



Litið til baka... geggjuð leið !



Hér... var hæsti tindur...



Kolbeinn kominn upp...



Smávegis klöngur hér upp...



Skýin strax farin að setjast á fjöllin sem voru skýlaus stuttu áður... svona var veðrið... síbreytilegt...



En fallegt engu að síður...



Miðfell, Rauðafell, Brúarárskörð, Högnhöfði...



Leiðin okkar um legg 10 þarna niðri... með Efstadalsfjalli... magnað hversu vel þetta gengur um leið og tekin er fleiri en einn leggur í röð...



Uppi blöstu skyndilega við okkur Jarlhetturnar... hvílíkt áhrifamikið að sjá... myndirnar fanga þetta ekki vel...



Agnar, Birgir, Kolbeinn, Sighvatur, Ása, Fanney, Inga Guðrún, Örn, Jaana, Guðjón, Sjöfn Kr., Aníta, Gulla, Brynjar og Davíð en Bára tók mynd... og Batman og Myrra voru hundar dagsins...


Þeir sem ekki vrun komn ir í keðjubroddana fóru í þá núna... niðurleiðin yrði aldrei möguleg annars... svellað færi og harðir skaflar framundan og niður í mót er slysahættan enn meiri en upp í mót...



Gott að brasa reglulega í keðjubroddunum þannig að maður sé fljótur að ná í þá og setja þá á sig... ef maður er sjaldan að gera þetta... þá verða handtökin stirðari og erfiðari... það er ða þreifanlegt þegar veturinn byrjar og maður er hálf klaufalegur við þetta fyrst... en svo bara skellir maður sér í þá... vinafjallið er sérlega gott fyrir þessa æfingu... þar fínpússar maður handtökin vel í hverri viku svo þau eru manni mjög töm...




Magnaður tindur og útsýnið mjög áhrifamikið af Bjarnarfelli... hingað verðum við að koma á notalegum sunnudegi... þetta er svæðið hans Kolbeins... hingað hefur hann komið margoft upp sem og á fleiri fjöll á svæðinu...



Niður af tindinum og út á heiðina... klöngrið á þriðjudögum æfir vel allt brölt og klöngur og það reynir á að vera fumlaus og öruggur í þessum handtökum þegar svona brölt mætir manni í tindferðunum...



Skemmtilegur kafli hér yfir heiðina á Bjarnarfelli... við fylgdum slóð mæðgnanna á fjöllum sem fyrr og nutum virkilega þess að þurfa ekki að finna eins mikið út úr leiðinni... þó við gerðum okkur grein fyrir að hér væru allt aðrar aðstæður að vetri til en sumri...



Ekta litir og stemning í svona háskýjuðu veðri...



Jarlhetturnar vinstra megin.. Bláfell á Kili bak við hópinn...


Hópurinn þéttur...



Við reyndum að ná hópmynd með Jarlhetturnar í baksýn... þær eru okkar uppáhalds... ásamt Baulu, Heklu o.m.fl...



Mikið spjallað... svo mikið að við tókum varla eftir leiðinni...



Dýrmæt samvera og skoðanaskipti... í samfélagi þar sem allt er í upphrópunum og fyrirsögnum og útilokunum.... og lítið um dýpt og hugrekki til að segja það sem erfitt er að horfast í augu við eða nú orðið er varasamt að nefna af ótta við stimplun... en þarf að viðurkenna og ræða... til að hægt sé að taka réttar ákvarðanir í hinu stóra samhengi...



Leiðin okkar á næstu leggjum... meðfram Laxárgljúfri... yfir heiðarnar að Sigöldu og Þjórsá... sumargöngur og haustgöngur í ágúst, sept og okt...



Litið til baka...



Hvað ætli biði okkar handan við þessar brúnir... magnað að fara nýjar slóðir... og uppgötva nýtt landslag... sem gæti flækst fyrir manni... það er skemmtilegast... ekki fara stöðugt á stígum endurteknar leiðir... það er ekki nándar nærri eins nærandi né styrkjandi...



Spjall og samvera í hæsta gæðaflokki...



Vá... en spennandi... förum hér niður þessa snjótungu...



... en hún var ekki eins saklaus og hún leit út fyrir... í henni var gil sem ekki sást fyrr en nær dró... og í lélegu skyggni hefði verið hægt að renna fram af brúninni og ofan í bilið... allt í snjó samt... en ekta slysahætta í miklum snjó þar sem himinn og jörð renna saman...



Laugafellið... Geysir og leiðin að Brúarhlöðum í lok dags blasti við þarna niðri...



Hér ákváðum við að láta okkur gossa hlaupandi niður snjóinn... geggjað gaman !



Litið til baka...



Neðar sáum við að leið mæðgnanna hentaði ekki vel að vetri til og fórum yfir í þetta gil hér...



Mjög skemmtileg og krefjandin leið sem undirstrikaði enn frekar að Bjarnarfellið stóð upp úr á þessum legg ellefu yfir landið...


Hollt og gott... brölt niður mjúkan snjó með rennandi læk neðan við og laus rými við grjót... það þurfti að vanda sig og vera góður í jafnvægi og að fóta sig... þriðjudagarnir æfa þetta vel... og gaman að fá l



Við töluðum lengi á eftir um þetta gil... það var mikil skemmtun...



Mjög langt... og varð léttara þegar neðar dró...



Litið til baka upp eftir...



Niðri runnu svo lækirnir undan snjónum og við vorum komin í sumarið aftur...



Snjóhengja hér að bresta undan vorinu...



Vorið er komið...



Tók því miður ekki mynd af starfsmanni Umhverfisstofnunar en hann bjó í einu húsanna við Bjarnarfellið og spjallaði heillengi við okkur um færið á Bjarnarfelli og þetta verkefni ofl...


Vatnsfall tvö þennan dag... Laugá...



Litið til baka... þarna komum við niður... við verðum að koma hér aftur síðar og ganga á þetta fjall að sumri til og njóta útsýnisins í botn... taka góðan hring á því og fara spennandi leiðir upp og niður...



Laugafell... uppi á því var útsýnispallur og við spáðum í að klöngraast upp brekkurna á hann... en héldum okkur á þessari leið að ráði starfsmanns Umhverfisstofnunar... og hann hafði rétt fyrir sér... þetta var frábær leið...



Svellað færi hér...



Minjar að hverfa undir gras... jarðvegurinn bókstaflega gleymir svona minjar ef ekkert er að gert... og þær hverfa að lokum alveg undir grasið...



Kolbeinn er bóndi á þessu svæði... svona næstum því allavega !



Mjög ljúft hér og skemmtilegur kafli...



Minnisvarðar um verkfæri og tól og tæki fyrri tíma voru meðfram stígnum um allt...



Einhver dapurleiki greip mann... ofgnóttin og sóuniin á okkar tímum kallast ekki vel á við nýtni og skort fyrri tíma...



Jamm... grasið farið að vinna...



Bærinn Bæjarhóll líklega ?



Allt í niðurníðslu... svona hús verða reglulega á leið okkar... Laugarvatnshellir við Kálfstinda var einu sinni svona hrörlegur og yfirgefinn... en nú er búið að endurbyggja hann svo fallega...



Fínasta timbur og góður hugur og metnaður lak af veggjum og gólfum...



Hvað skyldi kjallarinn hafa verið nýttur til ? Ekki búpening, hann var of lágur...



Mjög fallegt hús... ofninn voldgugur... ekta mannskepnan... gegndarlaus neysla, velmegun og umferð erlendra ferðamanna steinsnar þarna frá... en híbýli fólks sem einu sinni bjó hér við öll veður og líklega erfiðan kost en með elju og útsjónarsemi í niðurníðslu nánast í seilingarfjarlægð við þarna handan við götuna...