Djúpadalsborgir og Bollafell í Brynjudal um Þórisgil og Hestagil að Sandvatni og Myrkavatni

Tindferð nr. 360 laugardaginn 30. maí 2026

Ekki hefur viðrað nægilega vel á fjöllin ofan Seljavallalaugar né á Kattareyra síðustu helgar og því verið gripið til styttri og lægri gangna til að ná einhverri útiveru... og þjálfurum datt í hug að láta gamlan draum rætast... um að skoða gljúfrin innst í Brynjudal og ganga upp og niður með giljunum á fjöllin ofan þeirra...

Frábær mæting... 15 manns... og veðurspáin var mild... en orðin ansi blaut sólarhringinn fyrir ferðina... en þjálfarar ákváðu að láta það ekki spilla för... og þeir sem mættu létu það heldur ekki stöðva sig... og það rættist aldeilis úr...

Þetta var könnunarleiðangur... þar sem við vissum ekki til þess að menn væri yfirleitt að ganga á Djúpadalsborgir... en Bollafell var komið á kortið á wikiloc og á veraldarvefnum... en í allt annarri útfærslu á göngu en þá sem við ákváðum að fara... og því var þetta könnunarleiðanggur eins og þeir gerast bestir... óvissa, uppgötvun, ævintýri...

Gengið var frá skógræktinni í Brynjudal þar sem þjálfarar voru með merktan gps-punkt frá göngum á Múlafjall sem rís milli Botnsdals og Brynjudals... og þjálfarar eltu gps-slóð sem þeir bjuggu til í forritinu Base Camp... þar sem ætlunin var að fara niður um Hestagil í lok göngu og koma þannig inn á þekktar gönguslóðir þeirra sem ganga á Bollafell...

En við vorum að vona að það væri stígur meðfram Brynjudalsá og ákváðum að elta gps-slóðina en láta stíga eða slóða leiða einnig för... og var einmitt einn slíkur stígur sem kom fljótlega inn að ánni... og lá svo upp meðfram henni... alla leið að Þórisgili...

Botnssúlurnar gnæfðu yfir dalnum og ilmandi kjarrskógurinn andaði frá sér sumarbyrjuninni og nærandi mildinni sem einkennir íslenska sumrið...

Milt veður... logn og hlýtt... og engin rigning lengi vel...

Brynjudalsá var saklaus og vatnslítil... ró og friður færðist yfir okkur á þessari göngu... og við prísuðum okkur sæl að hafa látið slag standa...

Fegurð árinnnar og umhverfi hennar kom á óvart...

Það er vel hægt að mæla með göngu upp með ánni að gljúfrunum innar í dalnum... án þess nokkurn tíma að færa sig upp í fjöllin... þarna er töfraheimur...

Smá tæpistigur öðruhvoru meðfram ánni en alltaf fært...

Sumarlegra gerist það ekki... hjartað mýktist og hugurinn nærðist...

Sumir komnir heim erlendis frá eftir sögulegar göngur... og aðrir Toppfarar farnir út í ævintýri sumarsins... og enn aðrir á leiðinni síðar í sumar... þetta er víðförult sumar...

Einn af hyljunum í Brynjudalsá...

Allt svo tært og kyrrlátt og hreint...

Ekki sála á þessum slóðum... eingöngu við...

Við fylgdum ánni upp eftir Þórisgili... en þar kemur ein af sprænum árinnar niður úr fjöllunum... og innar kemur svo sjálf Brynjudalsáin niður... þaðan sem við óðum síðar um daginn yfir við Sandvatn...

Þórisgil að opnast...

Ágætis brölt og klöngur var þennan dag...

Hópmynd dagsins... mættir 15 manns...

Björg, Guðný Ester, Gulla, Silla, Guðjón, Dína, Agnar, Hermína, Kristrún, Ása, Borgir Martin, Fanney, Örn og Hjörtur... Batman og Myrra voru svo hundar dagsins... og Bára tók mynd...

Í Þórisgili fundum við eldstæði... þar sem áhöldunum var raðað snyrtilega við... þetta var notalegt að sjá og við veltum fyrirn okkur hvort grillararnir væru langt undan...

Við þræddum okkur inn Þórisgil en sáum fljo´tt að við yrðum að hækka okkur upp úr því til að komast áfram...

Leiðin greiðfær og mjög skemmtileg hér upp meðfram gljúfrinu...

Litið til baka...

Dýptin og víðfeðmið mun meira en áhorfist úr fjarlægð...

Ofar í gilinu var þessi fagri slæðufoss...

Hann átti eftir að opna sig betur ofar...

Kom hér niður í stöllum...

Ennþá smá snjór í gljúfrinu þar sem sólin nær aldrei inn...

Ótrúlega stílhreinn...

Þetta minnti smávegis á Háafoss og gljúfur hans...

Mögnuð náttúrusmíð...

Brynjudalur... hér í fjarska...

Fagur er hann...

Litið til baka...

Nú kom hann allur í ljós... ekkert nafn á þessum fossi því miður...

Litið til baka...

Brynjudalur í baksýn leiðar okkar upp... þarna ni´ðri voru bílarnir við skógræktina...

Bæði gil dagsins... Þórisgil hér nær... og Hestagil handan dalsins... þar sem við komum svo niður síðar um daginn...

Uppi var heldur svalara og dropar komu öðru hvoru en urðu aldrei að neinu og við fórum úr og í... en sumir skiptu ekkert og urðu ekkert blautir... fyrr en leið á gönguna... þá neyddumst við öll til að fara í jakkann...

Brynjudalur...

Ofar biðu fleiri fossar...

Og heiðin var hlýlegri og grónari en við reiknuðum með...

Nesti við einn klettahjallann... smá gola hér uppi en annars mjög milt og lygnt veður...

Þarna í fjarska var Kjölur... sem við gengum á í desember í hitteðfyrra í miklum kulda...

Batman að borða úr skálinni sinni...

Botnssúlurnar voru auðar til að byrja með... en það þyngdi aðeins yfir eftir hádegið og efstu tindar fengu á sig skýjahulu...

Spræna Þórisgils vaðin...

Litið til baka...

Gott skyggni allan daginn sem var ekki sjálfgefið í svona veðri...

Djúpadalsborgir framundan... miðað við kortið mætti halda að þetta væru þær en við merktum þær svo fjær á hæsta punkti... en líklega hafa menn átt við þessar borgir hér... erfitt að átta sig alveg á þessu...

Bollafellið... og Hestagilið fyrir miðri mynd þar sem við komum niður...

Upp borgirnar...

Litið til baka... Hvalfellið hér hægra megin...

Dina með Vestursúlu í baksýn...

Brynjudalur svo fagur á að líta... veðrið þennan dag sést vel hér... háskýjað og milt...

Ennþá snjór uppi á heiðum...

Stutt í Sandvatn og við ákváðum að ganga að því nokkurn veginn...

Sandvatn... gönguleiðin um Leggjabrjót steinsnar frá okkur handan vatnsins og hér vinstra megin undir súlunum... mjög gaman að koma hér... Syðsta súla trónandi yfir öllu...

Brynjudalsá að koma úr Sandvatni... mjög skemmtilegt að sjá upptök árinnar...

Margir metrar af snjó hér í þessum skafli...

Við óðum yfir ána ofan fossins...

Yfir skaflinn... hann var blautur og þéttur í sér...

Flestir komust upp með að fara á skónum hér yfir...

Grunnt og saklaust vað...

Gott að æfa sig fyrir sumarið...

Vestursúla bak við göngumenn...

Gott að viðra fæturna...

Áfram upp... hæsti punktur hér merktur Djúpadalsborgir en það má spyrja sig...

Brynjudalur í fjarska...

Sandvatn í baksýn...

Skvísurnar í Toppförum eru geggjaðar ! Fjallgönguskítur undir nöglunum !

Kjölur í Kjós hér... þarna vorum við í desember 2024...

Norðurpóllinn hvað ? Dagmálafell og Kjölur úr Kjós í ískulda, gullsól og stórkostlegri víðsýni

Frá hæsta punkti á Djúpadalsborgum (ef hann var metinn á réttum stað) tókum við stefnuna á útsýnisstað yfir Myrkavatn... áður en við stefndum beinustu leið á Bollafell...

Botnssúlurnar í skýjunum... Leggjabrjótur neðan þeirra...

Myrkavatn... með Búrfell í Þingvallasveit vinstra megin... úr þessu vatni rennur Öxará á Þingvöllum...

Jæja... Bollafell framundan hér... yfir mikið þúfulendi... og langdregna ása og grónar lendar...

... með stórum sköflum á stöku stað...

Allt mjúkt og þétt og blautt...

Friðurinn í skýjunum yfir Botnssúlunum...

Frábært fólk á ferð... sögurnar flugu og vangavelturnar tóku líka flugið...

Hvalfell og Vestursúla... sjaldséð sjónarhorn...

Hér fór að þéttast í skýjunum og rigning ágerðist smám saman...

Hvalfellið...

Það þyngdi yfir og við vorum öll komin í jakkann á Bollafellstindinum...

Heilmikill útúrdúr að eltast við þetta Bollafell... eftir á að hyggja er ekki galið að sleppa því og láta gilin, vötnin og Djúpadalsborgir nægja... ef menn vilja notalega og stutta göngu það er að segja... en við þáðum þetta auðvitað með þökkum... nema kannski þeir sem voru tímabundnir og vildu vera komnir snemma í bæinn...

Glymur blasti við úr fjarlægð af Bollafelli...

Bollafell mældist 527 m hátt... hæsti punktur dagsins... en Djúpadalsborgirnar voru samt eingöngu 2 metrum lægri... 525 m...

Brynjudalur þarna í fjarska neðan fjallanna...

Við stöldruðum ekki lengi á Bollafelli, bættum á okkur jakka sem áttum það eftir og héldum svo niður að dalnum aftur með Hestagilið sem áfangastað...

Djúpidalur hér dökkur að sjá fyrir miðri mynd... hann er vert að skoða betur síðar...

Hestagilið... magnaður staður sem koma einnig á óvart eins og Þórisgilið...

Þekkt leið er vinstra megin niður við það... en þjálfara langaði að fara niður hægra megin...

Stórbrotið landslag sem erfitt var að mynda sakir stærðarinnar...

Fuglalíf hér eins og í hinum giljunum... og áþreifanlegur friður og nánd æðri mátar hér...

Bæði gil dagsins... Hestagil... og Þórisgil handan dalsins...

Þjálfarar reyndu að sjá leið beint niður meðfram gilinu... en lögðu ekki í hana með hópinn og ákváðu að fara austar...

Ótrúlega fallegt gil...

Jú, fínasta leið hér niður... mjög gaman að þurfa að finna út úr þessu... og sjá að það er oftast hægt að finna leiðir þegar að er komið... en nauðsynlegt að vera alltaf með varaplan og útúrskot ef á þarf að halda...

Um leið og við lækkuðum okkur stytti upp og lognið tók aftur við og allt varð hlýrra...

Hér komin ofan við Lokhamragil...

Eftir hamrana ofar tók við mýkt og mild niðurganga niður í Brynjudal...

Yndislegt...

Orðið mjög hlýtt og sumarlegt aftur eftir hráslagann uppi á heiðunum...

Litið til baka upp Hestagilið...

Við önduðum að okkur mildinni og sumrinu aftur...

Nutum þess að vera komin úr fjöllunum og eiga eingöngu eftir að koma okkur yfir Brynjudalsá aftur í bílana...

Litirnir fönguðu okkur...

Samsetningin...

Formið...

Stíllinn...

Fjölbreytileikinn...

Náttúran skákar manninum margfalt... það þarf ekki marga daga í náttúrunni til að sannfærast um þetta...

Brynjudalsáin skreytti lokakafla göngunnar eins og fyrsta kafla hennar...

Andaktug gengum við niður með henni og fengum ilmandi gróðurilminn beint í æð... Hvalfell hér ofar...

Júnígangan á alltaf að vera sumarleg... enginn snjór... ekki hráslagi... bara mildi og mýkt.. sumarið er stutt á Íslandi... og það verður sífellt mikilvægara að fá það beint í æð í þessa þrjá mánuði... þegar gengið er á fjöll allt árið um kring árum saman...

Hér óðum við svo yfir...

Botnssúlurnar ennþá þungar yfirlitum...

Flestir létu vaða á sgönguskónum... þeir þola nokkur ástig ofan í vatn áður en maður blotnar... en sumir tóku fram vaðskóna og nutu þess að kæla og fríska fæturna...

Yndislegt... þetta getur verið svo heilandi að maður nær að ganga helmingi lengra eftir svona vöðun...

Hundarnir elska þetta jafn mikið og við...

Ljúflingsganga eftir í bílana einhvurja 600 metra... og fyrstu menn drífu sig niður eftir þar sem nokkrir voru tímabundnir og vildu vera koimnir í bæainn milli fjögur og fimm... en klukkan var langt gengin í fimm hér...

Sumarlegra gerist það ekki... ekta íslenskt sumar... milt og skýjað...

Komin í bílana kl. 16:45... og 45 mín akstur í bæinn... við ráðgerðum heimkomu upp úr klukkan 16 svo þetta var klukkutíma lengur en við reiknuðum með... en flestum var slétt sama...

Alls 14,4 km á 6:33 klst. upp í 525 m og 527 m hæð með alls 660 m hækkun úr 101 m upphafshæð...

Gps-tækin reiknuðu þetta alveg upp í 16 km... svolítið mikill munur... og hann virðist vera aukandi... óskiljanlegt...

Við skógræktina voru nokkrir vinir saman nýloknir við að fagna fertugsafmæli einnar í hópnum... það var útilegustemning á svæðinu... og sum okkar tímdum varla að fara heim.... svona á sumarið að vera tímaleysi... mildi... mýkt... friður... óendanleiki...

Gps-slóðin hér: https://loc.wiki/t/267563261?wa=sc

Myndbandið hér: Djúpadalsborgir og Bollafell um Þórisgil og Hestgil í Brynjudal 300526