top of page

Stórkonufell, Tvíbaka, Tuddi, Stóra Mófell og einn af Mófellshnausum.

Tindferð nr. 280 föstudaginn 15. september 2023.


Einn sætasti sigurinn í sögunni var föstudaginn 15. september 2023... en það einmitt er einkennandi fyrir göngurnar á þessu svæði í raun frá því við byrjuðum að safna fjöllunum við Laugaveginn... hver einasta ganga í þessu safni er sætur sigur... því fjöllin öll þarna eru sjaldfarin og lítið sem ekkert til um göngur á þau á veraldarvefnum... það átti sannarlega við um Stórkonufell og félaga... ekkert á wikiloc né þegar maður glöggvaði vefinn... nema ein ferðalýsing frá Páli Ásgeiri Ásgeirssyni um 4ra daga ferð FÍ um svæðið þar sem ganga átti á Stórkonufell á fjórða og síðasta deginum og þar tiltekur hann að fjallið sé fáfarið... og ekki var unnt að sjá hvort þeim tókst að ganga á þetta fjall eður ei...


Aksturinn inn eftir var jafn fagur og alltaf... Örn hér í annað sinn í sumar... þar sem Hattfellið var föstudagsfjall á árinu... eins og okkur þótti það nú góð hugmynd... þá gáfumst við upp á sérstakri föstudagsfjallaáætlun einu sinni í mánuði vegna dræmrar mætingar... en ákváðum að hafa alltaf föstudag sem mögulegan göngudag af þremur í öllum okkar helgargöngum hér með... af því ótrúlega oft er eina góða veðrið um helgina á föstudegi... og það er þó skárra að þeir sem komast á föstudegi fari... en að engin ganga sé þá helgina... eins svekkjandi og það samt getur verið fyrir þá sem ekki komast almennt á föstudögum...


Dulúðin tók á móti okkur þegar ekið var upp á hálendið... Stóra súla og Hattfellið þökkuðum fyrir síðast... #Laugavegsfjöllin


Þoka lá yfir hálendinu um morguninn eins og fyrir þremur vikum síðan á Háöldu og félögum... en þá helgi var einnig eingöngu föstudagur sem kom til greina... en þann dag var 20 stiga hiti, logn og heiðskírt á hálendinu... áður en slagveðrið tók yfir seint á föstudagskveldið...


Stórasúla... magnað fjall og einnig eitt það sætasta í sögunni... á hana gengum við í fyrra ásamt Hattfelli... Stórasúla og Hattfell í miklum bratta og stórfenglegu útsýni #Laugavegsfjöllin (fjallgongur.is)


Hattfellið var útvörður dagsins... stal oftast senunni á eftir Stórkonufelli... og var myndað í bak og fyrir allan daginn í alls kyns birtu og litum... ótrúlega fagurt og svipmikið á þessum slóðum... við gengum það í annað sinn í sumar en þá var skyggnið ekki eins tært og í fyrra... en sömu stórkostlegu slóðirnar og upplifunin... Hattfell í annað sinn (fjallgongur.is)


Tvíbaka og Tuddi voru tvö fyrstu fjöll dagsins... aðdáunarverð nöfn... sá sem nefndi þau á heiður skilið...


Útigönguhöfðar í morgunþokunni... þeir áttu að vera síðustu tindar dagsins... en við höfðum ekki tími í þá... þeir bíða til ársins 2025...


Magnað að vera hér í þriðja sinn á einu ári... við þetta eitt glæsilegasta fjall landsins... logn, hlýtt, sól... við gátum ekki beðið um meira... spáð sól fram að hádegi... svo skýjuðu veðri... og svo rigningu seinnipartinn... það rættist ekki... því, jú, það þykknaði upp um miðjan dag... en svo braust sólin út í gegnum skýin fram á kvöldið og rigningin kom ekki fyrr en keyrandi niður Fljótshlíðina um kvöldið...


Lagt af stað kl. 10:13... eftir akstur úr bænum kl. 07 og notalegt kaffistopp á Hvolsvelli...


Við vorum í stuði... þetta var geggjað flottur dagur !


Hattfellið sveipaði um sig þokunni og lék við hvurn sinn fingur allan daginn...


Nornabaugar... á fleiri en einum stað þennan dag...


Upp fyrsta "fjallið"... Tvíböku...


Þar gerðust töfrar...


Rosabaugur fangaði okkur algerlega... og við höfum líklega aldrei haft hann svona lengi í nokkurri göngu áður... fylgdi okkur alla Tvíbökuna...


"Rosabaugur myndast þegar sólin skín í gegnum þunna skýjabreiðu (oftast bliku) sem er hátt á himni. Hún inniheldur ekki vatnsdropa, heldur ískristalla, því það er yfirleitt frost svona hátt uppi".


... tilvitnun frá Kristínu Hermanns á Veðurstofunni - meiri lesning hér:



Í okkar tilfelli var þetta þokuslæðingur eftir nóttina, það var hlýtt úti og sólin skein í gegnum okkur og hana ofan af fjallsbrún Tvíböku...


Tuddi sést hér ofan af öxlinni á Tvíböku...


Sumir að upplifa þetta í fyrsta sinn... en við höfum fengið þennan baug nokkrum sinnum í Toppfaraferðum... en alltaf er þetta dáleiðandi fagurt...


Meira að segja hundurinn skynjaði töframáttinn... dulúðina... sérstakleikann...


Stórkonufell að rísa upp úr þokunni frá Tvíböku...


Við stöldruðum lengi við hér og nutum þessarar einstöku fegurðar sem hófst strax þarna á fjalli eitt...


Frábær stemning og andi í þessari ferð... mikil gleði og vinátta og samstaða... dýrmætara en áður að fara í fjallgöngu með fólki úr öllum áttum, öllum atvinnugreinum, með ólíka sýn á lífið... í þessum vaxandi bergmálshellum sem við erum öll að festast inni í...


Örninn tamdi okkur loksins áfram úr rosabaugnum...


Tvíbaka mældist 653 m há... við vorum sum sé ekki einu sinni komin upp á hennar hæsta tind þegar við létum dáleiðast af ljósboganum... Tuddi hér hægra megin framundan...


... en rosabaugurinn fylgdi okkur bara... og Hattfellið skreytti myndirnar með á tímabili...


Stóra Mófell að rísa úr þokunni...


Morgunstund á hálendinu... eru forréttindi sem eru langt í frá sjálfgefin...


Við gátum ekki hætt að horfa og njóta... hvílíkt myndasafn eftir þessa ferð...


Fjall sem heitir Tuddi ? Já... og hann heilsaði ofan af fjallinu "Tvíböku" og fagnaði komu okkar...


Sjá hlutföllin... Batman og Sigríður Lísabet... skyggnið niður með Markarfljóti inn í Þórsmörk var að opnast smám saman...


Við héldum niður og að Tudda...


Þetta bíður manns... ef maður lætur sig hafa það að eltast við gott föstudagsveður... og keyrir í tvo og hálfan tíma upp á hálendið eldsnemma morguns að hausti til...


Tvíbaka séð til baka frá Tudda... við vorum svo glöð að ná loksins að ganga á þessi tvö með sínum sérstöku nöfnum...


Stóra Mófell að birtast í suðri...


Það var ágætlega bratt upp Tudda...


Höfðingi Guðmundur Jón á leið upp á Tudda... með Útigönguhöfða, Stórkonufell, Litla Mófell og Tvíböku að birtast í morgunþokunni...


Við héldum áfram að drekka í okkur fegurð Hattfells... og gerðum okkur grein fyrir því hversu langt í frá það væri sjálfgefið að vera á þessum stað á þessari stundu...


Tindfjallajökull og Tindur hinn sjálfur þarna í skýjaslæðunni handan Markarfljóts...



Litið til baka... Útigönguhöfðar, Stórkonufell að koma úr þokunni og nær hægra megin er Tvíbaka...


Tindur Tudda kom á óvart... útsýnið magnað þó lágt sé þetta "fjall" í samhengi við "drottningarnar" í kring... gott dæmi um "gæði en ekki magn"...


Afstaðan með Tindfjallajökli og félögum hans...


Jaana að mynda höfðingshjónin Katrínu og Guðmund Jón sem gengu á þetta einstaka fjall með okkur í sumar... Hattfell...



Ekki hægt að standa á tindi Tudda nema í röð eftir hryggnum... flottur var hann og kom á óvart...


Fjöllin okkar þennan töfradag ofan af Tudda... Tvíbaka, Litla Mófell, Stórkonufell, Mófellshnausar og Stóra Mófell... en við náðum ekki alveg öllum... Útigönguhöfðar, Litla mófell og þrír af fjórum til fimm Mófellshnausum bíða okkar í næstu ferð árið 2025... #Laugavegsfjöllin


Sýnin af tindi Tudda niður til Þórsmerkur með Eyjafjallajökulinn í fjarska... kyngimagnað !


Á vit hinna tinda dagsins... á leið ofan af Tudda... hví... lík... fegurð... hún skákar eiginlega öllu...


Reynt að fanga fegurðina með hópmynd... en við vorum of smá fyrir þetta landslag... það var svo stórbrotið...


Guðmundur Jón, Þórkatla, Sigríður Lísabet, Katrín Kj., Tinna, Maggi, Leiknir, Jaana, Gerður jens., Sighvatur og Örn... Bára tók mynd og Batman var eini hundurinn...


... og með Hattfellið í baksýn... sögulegt... nú búin að ganga tvisvar á það... og eigum án efa eftir að fara aftur... svo fagurt fjall... #Takk fyrir að nýta þennan föstudag til þess arna... því rigningin tók enn eina helgina af okkur...


Niður af Tudda til hinna stærri tinda dagsins...


Miklir sandar hér milli fjalla... á korti stendur "Emstrubotnar" enda eru Emstrur að jafnaði einnig kallaðar Botnar...


Nú var fjallasýnin orðin tær.... Útigönguhöfðar vinstra megin... Stórkonufell tvíhöfða... og Tvíbaka nær ávöl og saklaus innan um þessi brattari og hærri fjöll...


Hattfellið vinstra megin... jeppaslóðinn að Emstrum hér milli fjalla...


Við strunsuðum yfir sandinn í átt að Stóra Mófelli sem var næsti tindur dagsins... Mýrdalsjökull hér hægra megin... það voru forréttindi að vera að ganga svona nálægt honum...


Ekki hægt... að biðja um betri stað... betri stund... betri félaga...


#Takk fyrir að vera til og fyrir að hafa ástríðu fyrir fjöllum og óvissukenndum könnunarleiðöngrum... á sjaldfarin fjöll þar sem allt getur gerst... en yfirleitt bara ólýsanlegir töfrar...


Upp úr sandinum reis smám saman Stórkonufellið svo fagurt og grænt...


Þessi svarti sandur... og grænu, bröttu fjöll... þetta er ávanabindandi landslag... hingað komum við á hverju hausti... og söfnum fjöllum...


Stórkonufell beið þolinmótt... og fylgdist með okkur klöngrast upp á félaga sína allt í kring... þar til röðin kom loksins að því / henni... já, þetta fjall er svo fagurt að maður skynjar það ósjálfrátt sem kvenkyns... fjall stórkonunnar...


Leiðin á Stórkonufell var beint yfir... og við létum landslagið svo ráða... þetta er það besta við könnunarleiðangrana... að vita ekkert hvað bíður okkar... og vita að kannski þurfum við að snúa við og finna aðra leið...


Jú... komumst upp með að fara hér í gegnum þetta gil...


Litið til baka með Hattfellið í baksýn...


Stóra Mófell birtist hér upp úr gilinu...


Litið til baka... garðyrkjumeistararnir Leiknir og Tinna gáfu flórunni fallegan gaum í þessari ferð eins og fleiri í hópnum... það er alltaf vert að veita hinu smáa athygli í göngunum þó stóru fjöllin fangi sífellt athyglina...


Við fundum fjallafiðringinn leika um okkar með þetta glæsilega fjall framundan...


En skyndilega stal ein hvönn nokkur allri athyglinni...


Sporgöngumaður... frumkvöðull... einyrki... landnemi... milli fjalla stóð þessi hvönn keik og ein í heiminum... hún heillaði okkur upp úr skónum... og svo sáum við nokkrar í viðbót víðar við lækinn... hún var ekki alveg ein á ferð þarna... undir Stóra Mófelli...


Íslenska flóran á alla okkar virðingu... hvílík fegurð...


Ofar var önnur hvönn... og þessi var fjölanga...


Litið til baka...


Neðan við Stóra Mófell var þessa klettastrítaröð...


Mjög sérstakt... og sást vel ofan af Stórkonufellinu síðar um daginn...


Jæja... þá hófst fjallganga fimm þennan dag... upp þessa brekku... þetta minnti svolítið á Hattfellið...


Útsýnið úr miðjum hlíðum Stóra Mófells varð strax alveg stórfenglegt... hér til Tindfjallajökuls þar sem Ýma stal senunni og Ýmir var í hvarfi bak við hana...


Hattfellið úr hlíðunum... Stóra Grænafjall... Illasúla... Laufafell... ofl...


Stóra Mófell var mjög bratt og tók verulega á... en það var margfalt þess virði... þau kölluðust á... öll þessi fjöll í kring... og marg minntu mann hvert á annað... Hattfellið, Stóra Súla, Stóra Grænafjall, Illasúla, Stóra Mófell og Stórkonufell... sami brattinn, sama svorfna bergið, sami grýtti mosinn, sama strítulögunin... sama krefjandi uppgangan... sama stórfenglega útsýnið...


Stórkonufell hér með Sighvati...


Þetta fjall... við fengum aldrei nóg af Hattfelli þennan dag...


Stóra Grænafjall, Litla Grænafjall og Illasúla... og Laufafell fjær...


Stórkonufell...


Tindfjallajökull...


Mjög bratt... en vel fært...


Skárra efst...


Haustlitirnir mættir...


Komin að brúninni efst...


Skarðið efst...


Litið til baka... Hattfellið stal stöðugt senunni...


Vá... það var mjög áhrifamikið að koma upp á Stóra Mófell og sjá skyndilega Mýrdalsjökul og skriðjökla hans í návígi við okkur... og upptök Emstruánna beint neðan okkar...


Skarðið og brúnirnar til suðurs...


Strútur vinstra megin og Mælifell hægra megin í fjarska... fjöllin sem við ætluðum á fyrr í haust en þátttaka var svo lítil að við aflýstum henni því miður... en héldum hinum ferðunum úti þó þátttaka væri dræm í þeim... eins og svo mörgum ferðum á þessu ári og síðustu ár... grátlegt alveg en það er svo mikið í boði alls staðar og ekki fleiri sem eru til í þessar krefjandi ævintýraferðir því miður...


Entujökull.... og upptök Fremri Emstruárinnar...


Sléttjökull og upptök Innri Emstruárinnar...


Þarna sést í skálana í Emstrum... neðarlega hægra megin við miðja mynd (græn hús með rauðum þökum)... magnað að sjá þá svo litla þarna niðri... Tindur og félagar og svo Tindfjallajökull með Ýmu hægra megin... og Markarfljótsglúfrið fyrir miðri mynd... hvílíkur staður að vera á !


Einhyrningur og Tindfjallajökull...


Klettanösin á Stóra Mófelli er fyrirtaks útsýnisstaður... hér hefðum við átt að taka hópmynd...


Sláandi fagurt og stórbrotið landslagið við rætur Mýrdalsjökuls... tjarnir og áraurarnar úr Sléttjökli... nafnlaust fjallið neðan við jökulinn... stórkostleg undraveröld... við vorum agndofa og gátum ekki hætt að virða þetta fyrir okkur..


Tjarnirnar... gróðurinn... árnar...


Við gátum ekki hætt að virða þetta fyrir okkur...


Nafnlaust fjall... eins og svo oft... en ef það er til nafn á það þá er vel þegið að fá það til að setja hér... einn daginn munum við ganga á það...


Viðbót: Þórkatla lét vita að þetta fjall héti Bíldsfell skv. Landmælingum... þarf að finna kortið frá þeim á veraldarvefnum... gömlu kortin eru oft svo fróðleg að skoða...


Entujökull og sést í Merkurjökul... Illhöfuð... og spurning hvort fjallið fyrir miðri mynd hafi nafn... með græna mosahúfu á kollinum... Fremri Emstruá að koma héðan undan Mýrdalsjökli... forréttindi að vera hér...