top of page
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
  • Twitter

Hafursey er eitt fegursta fjall sem við höfum gengið á... og Hatta með í bakaleiðinni

Tindferð nr. 362 laugardaginn 18. júlí 2026


Rigningartíð ríkti allan júlímánuð á vesturhluta landsins og eftir bongóblíðu á austurhlutanum vikum saman... gripum við tækifærið feginshendi að geta keyrt úr þessari rigningarsúld austur í land á fjall í sól... sjá hér... ekki einu sinni skyggni til Esjunnar af Vesturlandsvegi...


Eftir því sem austar dró opnaðist fjallasýnin og það stytti upp...


Við sáum fjölda fjalla á leiðinni sem bíða okkar í flokknum #Mýrdalsfjöllin


Þegar keyrt var til Víkur blasti Hatta við... í skýjunum... gat nú verið... þessi grámi ætlaði engan endi að taka sumarið 2026...


Hatta frá sjoppunni í Vík...


En stuttu síðar var hún búin að rífa af sér...


Stuttur akstur var frá Vík að Hafursey... fyrra fjalli dagsins... afleggjarinn eftir Múlakvísl ómerktur og mjög villandi þar sem slóðarnir skiptust til fleiri átta á fleiri en einum stað... en við náðum að áætla rétta leið... og þessi slóði var greiðfær jepplingum og jeppum...


Skálarfjall er hæsti hluti Hafurseyjar... þangað ætluðum við þennan dag... upphaflega var ætlunin að ganga um alla Hafursey þvera og endilanga... en þegar Birgir Martin kom með þá hugmynd að grípa Höttu í bakaleiðinni þá ákváðu þjálfarar að stytta gönguna á Hafursey sem því næmi... og sáu ekki eftir því... stórkostleg kjörnuð ganga...


Uppgönguleiðin vinstra megin... og niðurgangan hægra megin...


Lægri hluti Hafurseyjar...


Lagt af stað kl. 11:06 eftir akstur úr bænum kl. 08...


Niðurgönguleiðin hér hægra megin... en það vissum við ekki á uppleið... af því við ætluðum niður næsta dal eins og slóðir á wikiloc höfðu sýnt...


Hlýtt, milt, lygnt og þurrt... háskýjað veður og stutt í sólina en hún var samt ekki ennþá komin.... átti að koma upp úr hádegi...


Útsýnið yfir Mýrdalssand varð strax ægifagurt...


Hjörleifshöfði... hann bíður okkar ásamt Pétursey...


Landslagið í Hafursey er stórbrotið... grónir klettar, gil og hamrar um allt...


Mjög þétt upp frá byrjun.... þessi ganga var ekki sunnudags...


Við fórum eftir gps-slóð frá Ísleifi Toppfara ofl. á wikiloc... en áttum svo eftir að fara út af hefðbundinni leið þegar ofar dró...


Brattinn... já, hann var þéttur nánast allan tímann upp og niður...


Sést vel hér...


Litið til baka...


Kynjamyndir um allt...


Við eltumst við fyrstu klettana...


Linda ásamt Gullu, Sigga og Sighvati... dásamlegur andi í þessari ferð... sama fólkið að ganga í sumar eins og í allan vetur... allt hægt ef maður heldur sér vel við allt árið um kring...


Hér var smávegis slóði...


Sjá kindurnar þarna fyrir miðri mynd... Batman fór áleiðis til þeirra en sneri svo við...


Tókum þennan hrygg...


Flottur var hann...


Þægileg brekka hér upp...


En brattinn alltaf mættur...


Komin fram á brúnirnar...


Bílarnir okkar þarna niðri á sandinum...


Magnaðir litir og form þennan dag... ótrúlegt hversu gróinn M'yrdalssandur er orðinn...


Múlakvísl að renna frá Kötlujökli og niður eftir...


Við vorum alls 11 manns á Hafursey... og fórum svo 10 manns á Höttu...


Áfram inn eftir...


Aftur komin fram á brúnir...


Örn að kíkja fram af...


Múlakvísl og akstursleðin inn í Þakgil þarna handan árinnar upp og niður lendur, ása og gil...


Mýrdalsjökull með Þakgilið umlukið fjöllunum nær... Huldujökull þarna ofan í hvosinnií hvarfi og Huldufjöll... þarna vorum við á Rjúpnagilsbrúnum í fyrra... og svo Kötlujökull hægra megin að koma í ljós...


Háskýjað... stutt í sólina...


Útsýnið var alveg magnað... við tókum endalaust af myndum...


Fyrri hópmyndin á fjallinu... hvað vissum við nema það færi bara að rigna... við þorðum varla að treysta því að það kæmi sól...


Áfram héldum við upp mðe brúnunum en við sáum á wikiloc að menn sleppa þessum brúnum gjarnan og fara bara upp dalinn í áttina að tindinum...


En brúnirnar eru málið...


Þar var veislan...


Hvílík fegurð !


Skærgrænn liturinn í klettaveggjum Hafurseyjar fangaði okkur algerlega...


Kötlujökull þarna í fjarska og Múlakvísl rennandi... vatnasviðið hennar búið að ráka út allan sandinn...


Hvílíkar brúnir...


Við vorum agndofa...


Strítulaga klettar um allt...


Gilin... hvert öðru fallegra...


Litið til baka... ekki sleppa því að fara fram á brúnirnar á Hafursey ...


Einn af allra fegurstu stöðunum sem urðu á vegi okkar þennan dag...


Hópmynd ferðarinnar með hluta af Mýrdalsjökli og svo Kötlujökli í baksýn... og hluta af fjallgarðinum kringum Remundargil ásamt Múlakvísl...


Sighvatur, Birgir Martin, Siggi, Gulla, Batman, linda, Gunnar G., Hjörtur, Örn, Hörður og Kristín Ásta en Bára tók mynd... jebb... eins og svo oft áður voru karlmennirnir fleiri en konurnar...


Aftur þétt upp lengra inn með fjallinu...


Við vorum komin út af gps-slóðinni en okkur datt ekki í hug annað en þræða okkur eftir brúnunum alla leið út í norðurenda... ekki oft sem maður getur staðið ofan við Kötlujökul...


Ekkert örnefni er á þessum hluta Skálarfjalls í Hafursey...


Sólin farin að skína á Huldujökul og félaga...


Ef vel er að gáð... má sjá stóra hvíta trukka á malarstæði neðan við Kötlujökulinn... en þarna er ekið með fjölda ferðamanna á hverjum degi í íshellaskoðun... og er víst enginn svikinn af slíkri ferð... sjá þátt Garps Elísabetarsonar af göngu þarna í gegnum ísinn... stórkostlegt...


Bergið að klofna frá brúnunum... okkur varð stundum smávegis um á þessum brúnum...


Skýjafarið var ekki síður fagurt en landslagið...


Nestisása hér í þessu svakalega útsýni... við sáum þarna einnig til Öræfajökuls...


Fjöllin handan Kötlujökuls...


Kominn tími til að kveðja Þakgilsfjöllin...


Nærmynd... af hvítu trukkunum...


Nú snerum við okkur í áttina að tindinum... en ákváðum að skoða brúnirnar líka suðaustan megin... í Skálarfjallinu...


Innra Hvammhöfuð og Kistufell.... tindarnir í norðausturhluta Hafurseyjar... menn fóru að velta fyrir sér hvort við værum ekki að ganga á hina eiginlegu Hafursey þar sem okkar hluti þennan dag heitir Skálarfjall.. en samkvæmt því sem við lesum af kortum og upplýsingum um Hafursey... þá er allur þessi fjallgarður Hafursey... enda stendur hann stakur upp úr sandinum sem ein heild... svo fá hinir ýmsu hlutar Hafurseyjar sín nöfn... eðlilega... fjallið er margskipt og klofið milli tinda... og Skálarfjall er sagt vera vestari hluti fjallsins og hæsti tindur þess er um leið hæsti tindur Hafurseyjar...


Í fjarska sást til Öræfajökuls... ótrúlegt...


Brúnirnar héldu áfram að gefa okkur tignarlegheitin...


Frá Þóri Kjartanssyni af fb undir eina myndina okkar úr þessari ferð:


"Smá örnefnaupplýsingar. Efst í hægra horni myndarinnar sést helmingurinn af Kistufelli. Þar fyrir norðan gnæfir Innra-Hvammhöfuð og þar niður við sand svolítil strýta eða keila sem heitir Kurl. Svo sést Rani í gegnum klettaskarðið sem er í forgrunni."


Sjá kindina í gilinu...


Kurl fjær... hann er magnaður... og Rani nær hægra megin... klettastrítan er nafnlaus að því er við best vitum...



Fleiri klettastrítur...


Austurbrúnir Skálarfjalls voru ekkert síðri en þær vestari...


Við gáfum okkur góðan tíma...


Mjög bratt...


Jæja... best að hafa þennan hæsta tind með á í þessari göngu...


Litið til baka...


Dalverpið þar sem margir fara svo á niðurleiðinni... en við slepptum því... okkur langaði að prófa að fara niður klettahrygginn við Skúlagil...


Hæsti tindur Skálarfjalls og þar með Hafurseyjar... mældist 596 m hár...


Maður skyldi ekki raska þessari vörðu... magnað orðalag sem minnti mann á gamla tíma... þetta sést sjaldnar nema maður taki bara ekki eftir þessu lengur...

Niður af hæsta tindi tók við tilraunakennd leið niður á við þar sem þjálfarar voru ekki með annað varaplan en snúa til baka og elta gps ef við fyndum enga fær aleið...


Farið að brattna...


Mögnuð leið... ennþá erum við meðfram brúnunum... ofan við dalinn þar sem menn fara yfirleitt niður um...


Hjörleifshöfði...


Hér tók sólin loks að skína...


Og allt ljómaði...


Litið til baka...


Suðaustari hluti Hafurseyjar... Krókagilsbotnar... Réttarnef og Réttargil...


Nú var sko tekin smá sólarpása...


En Örninn var strangur... fljótlega var haldið af stað aftur...


Litið til baka...


Hér kom mjög skemmtilegur kafli...


Smávegis klöngur en allt vel fært og gróið...


Hér týndum við Sighvati sem hafði tekið smá fataskipti... en hann kom að okkur handan klettanna hér þegar Bára var farin aftur upp að leita...


Ljúf grasbrekka þétt niður tók við og við nutm lífsins í botn... það snarhitnaði um margar gráður við að fá sólina og skyndilega var manni aoot of heitt...


Mögnuð leið...


Litið til baka... jebb... þetta var bratt niður...


Skúlagil hér hægra megin... við komum niður grasrennuna...


Hvílíkt yndi...


Græni liturinn... var málið...


Brattinn fangat vel hér...

s

Skúlagil...


Komin niður... og slík gnægð af landslagi að baki að það var skrítið að sjá eingöngu 5 kílómetra á gps-tækinu... við vorum í svo miklu stærri heimi en eingöngu fimm kílómetra...


Komin að bílunum á mölinni...


Litið til suðaustari hlutans...


Skúlagil... við fórum upp vinstra megin við það og niður hægra megin...


Alls 5,0 km á 3:13 klst. upp í 596 m hæð með alls 531 m hækkun úr 133 m upphafshæð... og klukkan var 20 mínútur yfir tvö... við ráðgerðum að vera um kl. 15 við Höttu... svo við vorum aldeilis að halda áætlun...


Eina mynd af fyrra fjalli dagsins... Gulla, Siggi, Hjörtur, Örn, Birgir Martin, Sighvatur, Linda, Gunnar, Hörður og Kristín Ásta og Batman fyrir framan hópinn...


Héðan brunaði Gunnar í bæinn en við hin tókum stefnuna á fjallið Höttu ofan Víkur í Mýrdal...


Bíllinn sýndi 21 g´rðau.... og fór niður í 12 - 13 gráður í Vík á 20 mínútum...


Fínasti vegur á leið til baka...


Takk fyrir okkur Hafursey... hér sést vel hvernig Skálarfjallið er óumdeilanlega hluti af Hafursey.. eins og höfðu á dýri sem situr í makindum fram á fæturna...


Hatta var í skýjunum þegar við lentum í Vík stuttu síðar...


Ein pylsa og wx í Vík milli fjalla...


Enn lágu skýin yfir Höttu... og þess vegna féllum við frá því að breyta leiðarvali og ganga hefðbundna leið frá kirkjunni... og héldum okkur við upphaflega áætlun um eins stutta leið og mögulegt væri... frá þjóðvegi 1 í skarðinu ofan Víkur...


Við gátum grenjað... tindurinn umlukinn skýjum... þetta glæsilega fjall...


Lagt af stað kl. 15:07...


Eina óvissan var hvort hægt yrði að stikla yfir Víkurá...


Og það var hægt... en tók meira í hjá sumum...


Þessi staður hér var skástur... betra að vera með stafi til að styðja sig við...


Eftir svolítið jabl, jaml og fuður... komumst við öll yfir...



Og við tóku þéttar brekkur að dalnum neðan við fjallið...


Fjallstindar Reynisfjalls vinkuðu og spurðu hvenær kæmi að þeim...


Annar tindur í Reynisfjalli... ofan þjóðvegar númer eitt...


Nei... heyrðu mig... svo var brú yfir Víkurána aðeins innar.... við tókum smá hláturskast... og hétum okkur því að fara hana í bakaleiðinni...


Þéttur bratti var mál dagsins...


Þjóðvegur 1... skarðið milli fjalla...


Zip-line Víkurmanna...


Það blés hressilea á okkur... og því var hitastigið ekki það sama og á Hafursey... en samt hlýtt...


Hrafnatindar við Höttu...


Við sáum að líklega væri besta leiðin skarðið þarna ofan litla dropans.... og því´tókum við stefnuna þangað óháð gps-slóðinni... en hún reyndist einmitt fara þar upp þegar á reyndi...


Hrafnatindar hægra megin...


Leiðin okkar upp...


Við fórum rösklega... vissum að okkar beið dól upp krefjandi brekkurnar...



Tókum pásu öðru hvoru upp þéttar brekkurnar... hér með útsýni til Víkur í Mýrdals...


Hvílíkir eðalgöngufélagar sem við eigum...


Brjáluð ský réðust á Reynisfjall fyrir framan okkur... og við veltum vöngum yfir hvort þau myndu ná til okkar...


Þessi bratti reyndi mjög á... og eftir Hafurseyna í fótunum sáu Hörður og Kristín Þóra sæng sína útbreidda með að klára alla leið hér upp og sneru við í rólegheitunum...


Við hin þrjóskuðumst áfram því það var stutt í skarðið þarna uppi...


Skýjaslæðan kom og fór og við sáum stundum tindinn og stundum ekki...


Tindurinn þarna ofar...


Skarðið í seilingarfjarlægð...


Erfitt að fanga brattann á mynd en maður reyndi... pant alltaf fá að vera maður þó ég sé kona...


Komin í skarðið og það reyndist létt yfirferðar í agnarinnar brölti...


Komin upp á meginland fjallsins og hér tók við fjölfarinn stígur hefðbundna leið frá kirkjunni sem er 6-7 km löng leið eða helmingi lengri en okkar...


Stígurinn þaðan sem hann kom....


Okkur fannst tindurinn bara vera þessi...


En hann var aaaaðeins lengra...


Dæmigerður svona þar næsti tindur á leiðinni... að fela sig fyrir fyrstu brekkunni...


En sstutt var þetta og ljúft á stígnum.... og við komin upp í 535 m hæð skv. gps...


Alls 8 manns fóru alla leið og náðu báðum tindur dagsins af 11 manns... Gulla, Hjörtur, Birgir Martin, Örn, Linda, Sighvatur og Siggi með Batman að sn´æíkja... Bára tók mynd...


Við vorum svo enga stund niður... mikill munur miðað við uppleiðina...


Og það var kaldara á niðurleið... klæddum okkur í skarðinu þar sem var bálhvasst bæði á upp- og niðurleið... og þokan hafði tekið yfir allt fjallið meðan við vorum uppi... svo ekkert skyggni var fyrr en neðarlega í fjallinu...


Dásamlegt að ná tveimur langþráðum, glæsilegum fjöllum á einum sólríkum degi... og það truflaði ekkert að fá þoku hér... Hafursey bætti fyrir allt slíkt... og að fá smá sólargeisla... maður minn... maður biður ekki um meira búandi á suðvesturhorni landsins þetta sumar...


Reynisfjallið horfið í þokuna... sjá bílana okkar...


Hatta líka horin algerlega í þokuna niður að rótum... við máttum ekki seinni vera...


Nú var brúin tekin takk fyrir...


Komin í bílana um fimmleytið... magnað að ná þessu innan tímamarka þar sem óvissan var svo mikil enda könnunarleiðangur þjálfara eins og svo oft áður...


Þokan hélt áfram að skríða niður...


Mikil umferð um þjóðveginn... allir á leið í sólina austur í landi... hér tók Kristín Ásta vel á móti okkur með súkkulaði... þau hjónin eru frábær viðbót við klúbbinn og mæta vonandi sem oftast... takk fyrir mjög góða viðkynningu kæru Hörður og Kristín Ásta....


Hatta reyndist vera 3,6 km á 2:09 klst. upp í 535 m hæð með alls 502 m hækkun úr 82 m uphafshæð... hér eru tölur dagsins á báðum fjöllum...


Kærar þakkir elsku bestu göngufélagar fyrir að grípa þetta tækifæri... enn ein magnaða ferðin í safnið... höldum áfram þessari vitleysu... hún er miklu skemmtilegri en sófinn og síminn...


Sprengisandur næstu helgi... og orðin að dagsferð... það verður eitthvað... 36 km á 8-9 klst... og ef þetta reynist ná 40 km... þá ætlum við að flokka hana undir Ofurgöngurnar !


Gps-slóðin á Hafursey hér: https://loc.wiki/t/275438488?wa=sc


Gps-slóðin á Höttu hér: https://loc.wiki/t/275440515?wa=sc


Myndbandið af ferðinni hér: Hafursey og Hatta 180726

Comments


bottom of page