Hraunsnefsöxl og Hvassafellshamrar í Borgarfirði

Bára Agnes Ketilsdóttir
Jan 23
6 min read

Tindferð nr. 350 laugardaginn 10. janúar 2026

Loksins gengum við á þessa hvössu fjallsbrúnir sem við höfum svo oft ekið framhjá á leið okkar á baulu... eða norður í landi í gegnum árin... Hraunsnefsöxl... og til að auðga gönguna enn frekar... bættum við Hvassafellshömrum við... sem rísa við hliðina í þessum samfellda fjallgarði... með einu skarði á milli... Grábrók hér hægra megin og Baula í miðjunni en Hraunsnefsöxl vinstra megin bíðandi eftir okkur...

Glæsilegur fjallgarður... og Hvassafellshamrar hægra megin handan við skarðið...

Ábúendur að Hraunsnefi gáfu okkur leyfi til að leggja bílunum við bæinn þar sem engin starfsemi var þá stundina í janúar... en hér gistum við forðum í haust/jólagleði og gengum á Vikrafell... í lok nóvember árið 2017... í mun meiri snjó en nú í janúar árið 2026...

Tindferð 150 Vikrafell með fagn

Frost... logn... heiðskírt... enn einu sinni þessi stilla... við þáðum það með þökkum... og reyndum að hristat af okkur töfrana sem enn stöfuðu af göngunni á Heklu helgina á undan... því hér var ekki um sömu tegund af ævintýri að ræða.. en þessi dagur kom á óvart... og glæsileiki hamrabeltisins og brúnanna umfangsmeiri en við áttum von á...

Lagt var af stað úr bænum kl. 09... áð í olís í Borgarnesi... og lent hér um hálf ellefu... við lögðum af stað gangandi kl. 10:52...

Hvassafellshamrarnir hér... og Baula og Baulusandur eða Mælifell kíkja á bak við...

Kýr í húsi... kindur á beit... endur í tjörninni undir bryggjunni hægra megin... þetta er blómleg sveit og mikil og falleg uppbygging hér í öllum hornum...

Endurnar...

Með fullu leyfi hér í gegn en okkur þótti þetta samt svolítið óþægilegt...

Gott að komast í óbyggðirnar... léttur kaflinn hér upp á slóða alla leið...

Hér náði Sara Björg okkur eftir að hafa lent í árekstri á Reykjanesbrautinni á leið í gönguna... aðdáunarverð staðfesta hjá henni að halda áfram akstri eftir viðtal við lögreglu og skýrslutöku... með skemmdan bílinn sem hún var meira að segja með í láni... við tókum ofan fyrir henni, snillingur !

Gengið er upp undir Hraunsnefsöxlina og bak við hana til að komast góða leið upp á brúnirnar...

Hópmynd hér með fjall dagsins í baksýn...

Aníta, Örn, Hjörtur, Maggi, Sara, Agnar, Inna Bukalova gestur, Fanney, Tína, Gulla, Birgir og Bára tók mynd en Batman, Gutti og Baltasar voru hundar ferðarinnar...

... en það fækkaði um einn hund á þessum kafla því miður... því þeim lenti saman Baltasar og Gutta og úr varð slagur sem við höfum ekki séð áður í okkar ferðum í tæp 19 ár... þar sem Batman reyndi að stilla til friðar þannig að úr varð langdreginn bardagi sem við náðum illa að stilla af... og sneri Tína við Með Gutta í kjölfarið á þessu þar sem hann haltraði og var lemstraður eftir átökin með blóðslettur á nokkrum stöðum. Okkur var illa brugðið eftir þetta en landslagið og fegurðin var slík að við héldum okkar striki upp eftir og hugsuðum til þeirra miður okkar yfir því sem gerðist...

Þjálfari hringdi svo í Tínu í lok dags til að kanna með líðan hans og höfðu þau þá tekið góða göngu við Grábrók og nágrenni en Gutti var nokkuð lemstraður eftir daginn. Hún og Aníta ætluðu að hittast með hundana tvo saman og sjá hvort þeir gætu leyst málin í bróðerni og vonum við innilega að Gutti komi sprækur sem fyrst í göngu með okkur aftur...

Eftir smá spöl inn eftir og bak við Hraunsnefsöxlina í einni stórri beygju tók létt brölt við upp brekkurnar...

Ennþá á stíg alveg að klettabeltinu...

Smám saman opnaðist útsýnið og Vikrafellið veifaði takk fyrir síðast...

Birtan á þessum árstíma er engu lík... sólarupprás og sólsetur í einni og sömu göngunni... eltingaleikur við sólmyrkva bliknar í samanburðinum að okkar mati...

Í hamrabeltinu efst í baksviði Hraunsnefsaxlar biðu okkar ísfossar...

En gott hald í grjótinu á milli og við fórum flest sömu leið en annars fundu menn sína leið upp...

Næstum því farin í brodda... en það þurfti ekki...

Efst var íslaust og hér komum við upp á suðvesturöxlina...

Vikrafellið og Örn hér að þvælast út á eina klettanös...

Kyngimagnað útsýni... og því miður skýjað allra syðst þar sem sólin var að reyna að kíkja á okkur...

Hér hefðum við átt að taka hópmyndina...

Til austurs út með öxlinni og yfir á hamrana...

Frábær mæting eftir stórleik á Heklu.... það leit út fyrir að við yrðum eingöngu 8 manns... en svo rættist úr og við urðum 13 manns en í raun einvörðungu 12 þar sem Tína sneri það snemma við... hún á inni tindferð og kemur vonandi sem fyrst aftur...

Nestispása hér í eina skjólinu sem við sáum því uppi var næðingur og í þessu frosti beit vindurinn vel í...

Baula farin að taka sviðið... ef snjór hefði verið yfir öllu... sem við gerðum auðvitað ráð fyrir á þessum ársíma... hefði hún verið töfrandi...

Svo kom sólin...

... og allt varð fallegra...

Sprungur fremst í björgunum... klettarnir að falla fram smám saman...

Stórbrotið landslag... og mjög skemmtileg leið eftir öllum brúnunum...

Skarð í klettunum á Hraunsnefsöxlinni...

Hér kom stórt skarð milli fjallgarða...

Magnaður staður...

Endinn á Hraunsnefsöxlinni... áður en skarðið klýfur allt í tvennt...

Niður af Hraunsnefsöxl...

Grjótá klýfur fjallgarðinn í tvennt... og rernnur hér niður eftir...

Séð fram af skarðinu...

Allt helfrosið... og það skrýtnasta var... að hlýjindakafli beið okkar síðar í janúar með rigningarslagviðri svo allur klaki hvarf...

Batman að leita að vatni til að drekka... þetta frost hentar ekki hundunum sem vilja drekka úr lækjum en ekki plastboxum...

Litahugmynd fyrir riddarapeysu...

Komin yfir á Hvassafellshamra... eða Hvassafellskletta...

Hjarta úr steini umvafið ást frá mosa...

Litið til baka af Hvassafellshömrum á Hraunsnefsöxlina... við teljum þessi fjöll sem tvö í 100 fjalla áskoruninni og skráum bæði í fjallasanið okkar...

Hvassafellshamrar voru ekki alveg eins útlítandi og Hraunsnefsöxlin...

Á miðri leið var þessi tjörn... og Baula og allt speglaðist í henni...

Við breyttumst í börn og lékum okkur í dágóðan tíma hér í algeru algleymi...

Hefðum getað verið hér í klukkutíma að fanga dýrðina...

Skrítið fyrst og það brakaði í ísnum svo maður varð stundum smeykur... en þetta var allt glerhart...

hundarnir voru smeykir við að fara út á ísinn... en Baltasar yfirsteig óttann og spássseraði á endanum um alla tjörnina...

Hvílík... fegurð... á þessum stað...

Grasið upp úr klakanum...

Jæja... bíddu... vorum við ekki í fjallgöngu ?

Baula af brúnum Hvassafellshamra...

Já.. frostið lét ekki að sér hæða... drullan í ísnálum...

Litið til baka...

Hér leituðum við svolítið að niðurgönguleið enda var þetta könnunarleiðangur því allir virðast eingöngu ganga á Hraunsnefsöxlina fram og til baka sömu leið... en halda ekki áfram út eftir öllum fjallgarðinum um Hvassafellshamra til að loka hringnum... en það var engin augljós leið hér niður og við vorum farin að sá í að fara mun austar að árgljúfrinu þar sem Bára hafði séð góða leið niður nokkuð fyrr á göngunni...

Örn er naskur og óhræddur við að finna leiðir... við sáum kindagötur á nokkrum stöðum... þessi virtist vera fín... og við eltum eins og alltaf...

Fínasta leið... í myktinni sem sólin gaf jarðveginum... ekki hálka hér en þetta er ekki góð leið í slíku færi...

Maggi skilaði sér sem betur fer eftir köll og lsmá leit en hann var upptekinn við að finna leið niður klettabeltið því þetta virtist allt hömrum girt þarna austar...

Slóðinn virtist halda lengst út eftir en hér var komið í gras og við ákváðum að halda niður þar sem ætlunin var ekki að þræða sig eftir öllu hamrabeltinu...

Hver og einn fór á sínum hraða hér niður... allt frosið en mýkra neðar og grjótið var torfærast..

En þetta gekk vel og var skemmtilegur kafli á leiðinni...

Nú var ekkert eftir nema halda sig ofarlega undir hömrunum til að trufla ekki ábúendur að Hvassafelli og þræða sig til baka að hraunsnefi...

Sólin lék stórt hlutverk á þessum kafla...

Hópurinn þéttur hér og við ákváðum að slá í annan nestistíma í tómu kæruleysi þar sem sólin var enn á lofti og allt fjallabrölt að baki... þó þessi ganga væri stutt og flestir þáðu það með þökkum...

Fanney er svo góð við hundana... ein af nokkrum sem dekra við þessar elskur svo manni hlýnar alltaf um hjartarætur...

Jæja... best að ljúka göngunni...

Mikið spjallað og spáð og hlegið og grínast... þetta var dásamlegt...

Hvassafellshamrar...

Kærleikurinn sigrar allt... virðing og umhyggja... og þá eru manni allar vegir færir...

Komin að Hraunsnefi... við vorum einhvern veginn allt í einu komin... þessi bakaleið var skemmtilega knöpp... rætt um Grænlandsásælni Bandaríkjaforseta og skjótar vendinga í alþjóðamálum þessa dagana...